مراسم شهادت امام محمد باقر علیه السلام Print

 

بسم الله الرحمن الرحیم

هدف از تشکیل این جلسات دو مسئله ی مهم است :

1. همدردی و مواسات با صاحب عزای اصلی که وجود نازنین امام زمان ارواحنا له الفداء است. هیچ کس جز معصوم نمی تواند عمق مصیبت معصوم دیگر را درک کند. این امیر المومنین است که مصیبت حضرت زهرا سلام الله علیها را درک می کند وآرزوی مرگ می کند. این امام زمان عج الله تعالی فرجه الشریف است که در زیارت نامه ی سید الشهداء می فرمایند: می خواهم از شدت گریه و ماتم تو جان بدهم. این مواسات و همدردی با امام علیه السلام بسیار حائز اهمیت است. انسان در مواسات باید با محبوب خود همرنگ شود. در زیارتنامه ی حضرت عباس سلام الله علیه آمده است که خداوند مقام تو را در علییّن رد .انسان در مواسات باید با محقرار داده است، این نه به دلیل قد رشید آن حضرت بلکه به خاطر مواساتی است که با امام زمانش داشت؛ «فذکر عطش الحسین فرمی الماء علی الفرات» او رفته بود تا نشان دهد که ما نسبت به امام مان باید چگونه باشیم. امروز هم که مصیبت امام باقر علیه السلام است و امام زمان صاحب عزای آن بزرگوار هستند، ما آمده ایم برای همدردی با اآن حضرت ان شاالله.

 

2. نام ما جزء محبّان امام باقر علیه السلام ثبت شود. امام رضا علیه السلام در حدیثی از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله نقل می کنند که فرمودند: یاعلی هر کس فرزندت محمد بن علی را دوست داشته باشد، خداوند متعال از نعمت های بهشتی بهره مندش می کند. لکن این ها به شرطی است که حقوقی را که اهل بیت علیهم السلامم بر گردن ما دارند را اداء کنیم؛ از جمله آن حقوق معرفت و شناخت است که اگر باشد نتیجه اش می شود محبت. و این محبت هم که حقیقت دین است کما اینکه در روایتی از بُرَيْدِ بْنِ مُعَاوِيَةَ آمده است که قَالَ: كُنْتُ عِنْدَ أَبِي جَعْفَرٍ ع فِي فُسْطَاطٍ لَهُ بِمِنًى فَنَظَرَ إِلَى زِيَادٍ الْأَسْوَدِ مُنْقَلِعَ الرِّجْلِ‏فَرَثَى لَهُ‏ فَقَالَ لَهُ مَا لِرِجْلَيْكَ هَكَذَا قَالَ جِئْتُ عَلَى بَكْرٍ لِي نِضْوٍ فَكُنْتُ‏ أَمْشِي عَنْهُ عَامَّةَ الطَّرِيقِ فَرَثَى لَهُ وَ قَالَ لَهُ عِنْدَ ذَلِكَ زِيَادٌ إِنِّي أُلِمُّ بِالذُّنُوبِ حَتَّى إِذَا ظَنَنْتُ أَنِّي قَدْ هَلَكْتُ ذَكَرْتُ حُبَّكُمْ فَرَجَوْتُ النَّجَاةَ وَ تَجَلَّى عَنِّي- فَقَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع وَ هَلِ‏ الدِّينُ‏ إِلَّا الْحُب‏.

 

اصل دین محبت است و اصل ارزش انسان نیز به دینداری است در روایت وارد شده است: «کرم الرجل دینه». متاسفانه بسیاری از جوانان مقام اهل بیت علیهم السلام را مانند اهل سنت می دانند؛ یعنی اینکه اینها فرزندان رسول خدا صلی الله علیه و آله هستند و صرفا عالم و اتقی هستند همان طور که ابو حنیفه گفت: «ما رای عین أتقی و لا اعلم من جعفر بن محمد». این در حالی است که نباید معرفت جوانان در همین حد باشد. ما باید به این اعتقاد برسیم که اینها امین الله و کهف حصین هستند و  خدای متعال ما را به دست این بزرگواران سپرده است. اینها امانت دار بوده و ما را به مقصد می رسانند. بسیاری از افراد تمام دعوتشان به سوی نفس خودشان است ولی اهل بیت علیهم السلام دعاۀ الی الله هستند، لذا باید تسلیم اینها بود. عبدالله بن ابی یعفور سیب را محضر امام باقر علیه السلام آورد و عرض کرد: اگر بفرمایید نصف سیب حلال و نصف آن حرام باشد، قبول می کنم.حضرت امام باقر علیه السلام بر او رحمت فرستادند و فرمودند: مثل او باشید.

 

امام کهف الوری است و ما باید به آن عزیزان پناه ببریم .دیگران ما را به پرتگاه می برند، اما امام راه نجات است. در زیارت ها می خوانیم «بابی انتم و امی و نفسی و مالی و اسرتی» ما باید سپر بلای امام باشیم. باید با تمام وجود از آنها و مکتبشان حفاظت کنیم. مردم قدر ندانستند که این بلا ها به سر اهل بیت علیهم السلام آمد. تا جامعه قدر امام علیه السلام را نداند، خدای متعال آن حضرت را به ما واصل نمی کند. باید به نحوی باشد که مردم مثل پروانه ای به دور شمع بچرخند. خیلی ها جان خود را بیش از امام دوست دارند. چند روز دیگر عرفه است، امام حسین بیرون می روند و می فرمایند: می بینم که گرگ ها بر بدنم هجوم می آورند، کسی نگفت من می آیم و نمی گذارم، بلکه رفتند و در راحتی حج خود را به جا آوردند. یکی از اسرار اینکه خود حضرت زهرا سلام الله علیها پشت در آمده اند این است. می خواستند کار علی را یکسره کنند. انسان در اوج سختی ها باید همراه با امام باشد. «فمعکم معکم لامع غیرکم»یکی از دلیل هایی که گویند: این جا دو بار «معکم» آمده این است که ما در سختی ها و راحتی ها همراه شما هستیم. از این مطلب استفاده می کنم و عرض می کنم که برخی افراد در مواردی که راحت هستند، لباس روحانیت را می پوشند اما در موارد سخت که لازم است لباس مقدس روحانیت را بپوشد ولی ممکن است یک اهانتی هم بر او بشود، نمی پوشد. این دیگر «معکم» نیست. باید د ر سختی ها نیز با اهل بیت علیهم السلام باشیم. حضرت آمدند عیادت جابر بن عبدالله انصاری و فرمودند: حالت چطور است؟ جابر گفت: فقر را بیش از غنی دوست دارم و بیماری را بیش از صحت. حضرت فرمودند: ما اینگونه نیستیم. هر چه خداوند بخواهد را می پسندیم. حضرت در بستر جابر هم کلاس درس را بر پا کردند و به او معرفت آموختند که پسندم هر چه را جانان پسندد.

 

باید در سختی ها نیز با امام بود. باید معرفت را نسبت به امام بالا برد.  ابوحمزه ثمالی نقل می کند قتاده آمده بود مدینه که او را به عنوان فقیه بصره می شناختند. پرسید: ابو جعفر کجاست؟ آدرس امام را در مسجد به او دادند. گفت: چهل مسئله ی دشوار دارم که باید از او بپرسم.آمد سوال اول را کرد و دیگر محو امام شد و سوالات دیگر را نپرسید. امام فرمود: فتوا می دهی؟ گفت: آری .امام فرمودند: ویحک يَا قَتَادَةُ إِنَّ اللَّهَ جَلَّ وَ عَزَّ خَلَقَ خَلْقاً مِنْ خَلْقِهِ فَجَعَلَهُمْ حُجَجاً عَلَى خَلْقِهِ فَهُمْ أَوْتَادٌ فِي أَرْضِهِ قُوَّامٌ بِأَمْرِهِ نُجَبَاءُ فِي عِلْمِهِ اصْطَفَاهُمْ قَبْلَ خَلْقِهِ أَظِلَّةً عَنْ يَمِينِ عَرْشِهِ قَالَ فَسَكَتَ قَتَادَةُ طَوِيلًا ثُمَّ قَالَ أَصْلَحَكَ اللَّهُ وَ اللَّهِ لَقَدْ جَلَسْتُ بَيْنَ يَدَيِ الْفُقَهَاءِ وَ قُدَّامَ ابْنِ عَبَّاسٍ فَمَا اضْطَرَبَ قَلْبِي قُدَّامَ وَاحِدٍ مِنْهُمْ مَا اضْطَرَبَ قُدَّامَكَ قَالَ لَهُ أَبُو جَعْفَرٍ ع وَيْحَكَ أَ تَدْرِي أَيْنَ أَنْتَ أَنْتَ بَيْنَ يَدَيْ‏ بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيها بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ. رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ إِقامِ الصَّلاةِ وَ إِيتاءِ الزَّكاةِ فَأَنْتَ ثَمَّ وَ نَحْنُ أُولَئِكَ فَقَالَ لَهُ قَتَادَةُ صَدَقْتَ وَ اللَّهِ-[1]

 

شبیه این روایات بسیار موجود است که اهل بیت علیهم السلام سالیان دراز قبل از خلقت عالم به صورت نور بودند و خلق شده بودند و خداوند آنان را حجت بر خلق قرار داده است و تمام علوم را نزد آنها قرار داده است. متاسفانه امروزه مسئولینی روی کار هستند که باور ندارند «لارطب و لایابس الا فی کتاب مبین» را. از علوم غربی می خواهند کمک بگیرند و اقتصاد و فرهنگ و اجتماع اسلامی را سر و سامان دهند. فقط این حدیث را می بیند که «اطلبوا  العلم و لو بالصین» ولی دیگر احادیث دیگر را نمی بینند که شرق وغرب عالم را زیر و رو کنید علمی مانند علم ما اهل بیت پیدا نمی کنید. هیچ جای دنیا عزیزان خبری نیست الا در خانه ی اهل بیت علیهم السلام. در هر مسئله ای اسلام نظر دارد و می تواند جامعه را اداره کند ولی حیف که قدر دان آن نیستیم. انشاءالله خداوند ما را از سربازان واقعی حضرت قرار دهد.

والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته.

 

 


[1] . الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏6، ص: 257